1. دوره فعالیت صندوق: دوره فالیت صندوق های سرمایه گذاری مشترک 2 یا 3 سال قابل تمدید است در حالی که دوره فعالیت صندوق های قابل معامله نا محدود است.
  2. حداقل و حداکثر سرمایه گذاری برای سرمایه گذاران: در صندوق های سرمایه گذاری مشترک حداقل سرمایه گذاری یک واحد و حداکثر 5 در صد سقف واحدهای سرمایه گذاری صندوق در نظر گرفته شده است. در صندوق های قابل معامله حداقل وحد اکثری برای سرمایه گذاری افراد حقیقی وحقوقی وجود ندارد.
  3. کامزد متغیر ابطال واحدهای سرمایه گذاری: در صندوق های سرمایه گذاری مشترک در ساختار امید نامه حداقل دوره ماندگاری برای سرمایه گذاری در نظر گرفته شده است که در صورت بازخرید واحدها قبل از موعد جریمه ای به سرمایه گذار تعلق می گیرد ولی در صندوق های قابل معامله این دوره حذف شده است.
  4. دوره پرداخت وجه ناشی از ابطال واحدهای سرمایه گذاری: در صندوق های سرمایه گذاری مشترک وجوه ناشی از ابطال حداکثر 7 روز کاری پس از درخواست ابطال، به حساب آنان واریز می گردد و این در حالی است که این دوره در صندوق های قابل معامله حد اکثرتا 3 روز کاری می باشد.
  5. عوامل فروش: در صندوق های سرمایه گذاری مشترک شعب مدیر صندوق و در صندوق های قابل معامله کارگزار ی های فعال به عنوان عوامل فروش در نظر گرفته شده است.
  6. ارزش مبنای واحدهای سرمایه گذاری: در صندوق های سرمایه گذاری مشترک ارزش مبنای هر واحد سرمایه گذاری 1،000،000ریال و در صندوق های قابل معامله 10،000 ریال می باشد.
  7. محاسبه خالص ارزش داراییها(NAV): برخلاف صندوق های سرمایه گذاری مشترک که NAVتنها یک بار در روز اعلام می شود، در صندوق های قابل معامله محاسبه NAV هر 2 دقیقه یکبار می باشد.
  8. در صندوق های سرمایه گذاری مشترک در هنگام ابطال حجم زیادی از واحد های سرمایه گذاری مدیر مجبور به فروش دارایی های مالی به منظور تامین نقد ینگی مورد نیاز می باشد، در حالی که در صندوق های قابل معامله، سرمایه گذاران انفرادی می توانند واحدهای تحت تملک خود را به معامله گران دیگر بفروشند و صندوق مجبور به فروش دارایی های مالی خود نمی باشد.

به نام خداوند جان و خرد