تضاد منافع میان فرزندان وزارت امور اقتصادی و دارائی

0
100557 این مطلب رو نوشت. 23 سپتامبر 2014

سلام
در سایت جامعه حسابداران رسمی خبری مبنی بر تصویب چند استاندارد حسابداری بخش عمومی و چند استاندارد حسابرسی درج گردیده است که در انتهای آن متن زیر مبنی بر به تعویق افتادن تاریخ اجرای استاندارد حسابداری شماره 15 از 1 فروردین 1393 به 1 فروردین1394 آمده است: به دليل ناروشني موجود در مسايل مالياتي مرتبط با استاندارد حسابداري تجديدنظر شده 15 وبا عنايت به اين امر كه اقدامات سازمان امور مالياتي براي رفع مشكلات مربوط تاكنون به نتيجه نهايي منجر نشده است لذا تاريخ اجراي الزامات استاندارد مذكور از 1 فروردین 1393 به 1 فروردین 1394 تغيير يافت!!!
هرچند از آنجایی که تغییرات انجام شده در استاندارد حسابداری شماره 15 به اعتقاد اکثر صاحب نظران حسابداری، فرمایشی بوده و به جهت ساده سازی استاندارد قبلی صادر گردیده بود و شخصا از اینکه طبق استاندارد ملزم به استفاده از مبنای بهای تمام شده جهت تجدید شناخت سرمایه گذاریهای بلند مدت خصوصا در شرکتهای فرعی بودم و از معترضین استاندارد حسابدای شماره 15 بحساب می‌آمدم زیرا جدای از مشکلات مالیاتی این استاندارد، معتقد هستم استفاده از روش ارزش ویژه برای سرمایه گذاریهای بلند مدت خصوصا در شرکتهای فرعی، مبنای مناسبتری است لیکن از این اقدام سازمان حسابرسی به عنوان مرجع استاندارد گذار در کشور تنها چند پرسش دارم و آن اینکه:

آیا سازمان حسابرسی به عنوان یکی از فرزندان وزارت دارایی قصد دارد همواره در مقابل فرزند فخیم تر "سازمان امور مالیاتی" و تناقضات موجود در قوانین مالیاتی همچنین مالیاتهای بدون منطق وضع شده در آن سر تسلیم فرواورده به عوض اصلاح اشتباهات قانون را مقدم بر استانداردها بشمار آورد؟

آیا سازمان حسابرسی نیز معتقد است سازمان امور مالیاتی و قانون مایاتهای مستقیم مقدس بوده همواره خودرا ملزم به تبعیت از اوامر الهی آن سازمان میداند؟

آیا وقت آن نرسیده قانون مزبور بازنگری گردیده راه برای اجرای استانداردهای حسابداری هموار گردد؟

آیا وقت آن نرسیده با رعایت استانداردهای حسابداری، طبقه بندی و افشای صحیح اطلاعات مالی در چارچوب استانداردهای حسابداری، وظیفه خود را به عنوان حسابدار در مقابل استفاده کنندگان اطلااعات ایفا نماییم؟

آیا برآورده اشتباه هزینه استهلاک داراییهای ثابت تنها به جهت رعایت ماده 151 ق.م.م، شناسایی هزینه‌های دوره قبل از بهره برداری که غیر قابل انصاب به بهای تمام شده داراییهای است به عنوان دارایی ثابت مجزا در ترازنامه و مستهلک کردن آن طی 10 سال، افزایش سرمایه به مبلغ اسمی و صرف نظر کردن از صرف سهام و عدم اخذ آن از سهامداران شرکت تنها به جهت مالیات وضع شده بر افزایش سرمایه و.... باعث نمی‌گردد گزارشات حسابداری برای استفاده کنندگان آنها سودمندی لازم را نداشته باشد؟

آیا در شرایطی که سازمان حسابرسی به عنوان متولی و مرجع استانداردگذار کشور قادر نیست سازمان امور مالیاتی را با استانداردهای حسابداری موجود همراه سازد استفاده از استانداردهای بین المللی شرکتها را در چالش آب یخ قرار نمی‌دهد؟

آخرین ویرایش 24 سپتامبر 2014

samir karamkhani

1 نظرات
1
100769 این مطلب رو نوشت. 07 اُكتبر 2014

با سلام آقای کرمخانی

اصلا ما در ایران حرفه ای به نام حسابداری و حسابرسی نداریم چون تنها شکل ظاهری آن را حفظ کردیم. به قول شما ما چطور می توانیم استانداردهای بین المللی را اجرا کنیم؟ یکی از مشکلات فراروی اجرای استانداردهای بین المللی شیوه وضع و وصول مالیات از منایع مختلف می باشد، موضوع بعدی نوع اقتصاد کشور مجری می باشد؟

خلاصه اینکه سازمان حسابرسی و جامعه حسابداران رسمی انقدر قدرت ندارند که جلوی مقامات سیاسی ایستادگی کنند چراکه امورات حسابرسی تابعی از قانون موضوعه از طرف وزارات امو اقتصاد و دارایی می باشد لذا مخالفت کردن مساوی با ازدست دادن درآمد حرفه حسابرسی است بعبارت دیگر حرفه حسابرسی در ایران خود را مدیون این وزارت می داند.

طه احمدزاده


264 نفر از 711 عضو ما 1167 بار در مباحثه ها نظر ارسال کرده اند.